เป็นคนดีให้ได้ก่อน

posted on 12 Feb 2008 00:08 by nonk78 in LifeStyle

 

อืม.....เบ็ดเสร็จทำไปทำมาที่คิดว่า อยากจะเขียน Blog ของตนเองเพื่อ คุยเรื่องเที่ยว เรื่องงานที่สนุกสนานของเรา และของอดีตเจ้านาย และอาจารย์ที่ให้ความรู้ กลับกลายเป็นเรื่องบ่นๆ ของชีวิต ซะเป็นส่วนใหญ่

....เพราะช่วงนี้มีอะไรให้คิดมากมายจนกระทั่งต้องระบายออกมา  ให้พี่ที่สนิทและรักเหมือนพี่ชายคนนึงในออฟฟิศที่ทำงานอยู่  แถมปาไปกระทั่งเพื่อนๆ นอกวงการตั้งแต่เพื่อนสมัยเรียนมัธยม จนกระทั่งน้องๆ ที่เรียนที่มหา'ลัย ด้วยกันจนกระทั่งรู้ไปจนถึงหู อาจารย์ เจ้านายเก่าของผม จนกระทั่ง พี่เค้าให้หนังสือธรรมมาอ่านประมาณ 5 เล่ม แถมซีดีอีก 3 แผ่น บอกว่าเอาไปอ่านซะจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน ก็ไม่ได้เอามาอ่านเสียที ทิ้งไว้ในกระเป๋าเป้ เปิดอ่านวันละครึ่งหน้าได้มั้ง เพราะจิตบอกว่าไม่มีเวลา และคิดแต่เรื่องบ้าๆ

...ตั้งแต่วันศุกร์ที่ผ่านมา ก็เอาร่างกายไป burn กับการกินเหล้ากับเพื่อน เพราะผมรู้สึกว่าเซ็งจิต อยากรวบรวมความกล้า ให้มากขึ้น  ทำไปทำมา แทนที่พี่ๆ เพื่อนๆ จะมาปลอบผม กลับต้องไปปลอบพี่เค้าอีกต่างหาก  ตามไปด้วยการไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถ ให้สมกับเป็นตุ๊กตาช่างปั้นจิงๆๆ เพื่อไปเป็นเพื่อนคอยคุยเรื่อยๆ จะได้ไม่หลับ  และมั่นใจว่าพี่เค้าถึงบ้านปลอดภัย เหตุเพราะกลัวว่าจะเป็นอะไรหรือปล่าว (ไม่รู้พี่เค้าจะคิดว่า ไปเป็นเพื่อนคุย หรือตัวซวยของชีวิตหรือปล่าว) กลับถึงบ้านปาไปตี 2 กว่าได้มั้ง ค่อยอาบน้ำและโทรหาผมเป็นห่วง และเสียเวลาไปกินเหล้าเป็นเพื่อนกับผมว่ากลับบ้านเรียบร้อยแล้วไม่เป็นอะไรระหว่างทาง จึงค่อยเข้านอน

 ...ตามมาด้วยวันเสาร์ แหกขี้ตาแต่เช้าเพื่อไปประชุมงานกับเจ้านายเก่าและอาจารย์ เพื่อทำงานสงเคราะห์ระดับชาติ กับงานตลาดกลางเพื่อเกษตรกร ซึ่งไม่รู้จะจบยังไงให้สวยหรู ด้วยอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น สมองไม่ค่อยทำงาน  แถมต้องแอบทำ slide เพื่อส่งให้เจ้านายปัจจุบันของตูอีกต่างหาก (โทษทีเขียนไม่สุภาพ บังเอิญเกิดอารมณ์พอดี)

จนกระทั่ง...เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไปไหวเจ้าวันเดียว 8 ที รวด (เอาให้ตายไปข้างนึงเลย) เหนื่อยโคตรๆ  แถมสะสมค้างมาหลายวัน ทำเอาเริ่มเป็นไข้ ไมเกรนกลับมากำเริบอีก แต่ก็ทนแบกสังขารขึ้นรถไฟเพื่อลงใต้ตอนเย็นวันอาทิตย์ เพราะคนที่ไปด้วยกันขึ้นเครื่องไม่ได้  เพื่อทำโปรเจคที่ไม่เห็นจะมีใครสนใจให้ความร่วมมือ จนกระทั่งลูกค้าเอาไปทำให้เสียค่าโง่อีกต่างหาก  แต่ทำไงได้คิดมากับมือจะให้มันล้มกับมือได้ไง เอามันสักตั้งก็แล้วกัน จะจะยังไงก็ว่ากัลล์อีกทีเหอะ

งานนี้เป็นครั้งแรกที่สมองขอสั่งให้ว่าจงอย่าวางแผนอะไรมากนัก (จริงๆ ถึงจะให้สั่งการ ก็คงทำอะไรไม่ได้เพราะไมเกรน รับประทาน อดหลับอดนอนอีกต่างหาก) แต่วันนี้ก็พอโอเคไม่เลวร้ายเท่าไหร่นัก เพราะทำใจไว้แล้วมากกว่า

กลับมาเรื่องเดิมที่ช่วงนี้ ชอบกลับมาคิดเรื่องไร้สาระกับ คำว่า ปัญหาของความรักครั้งเก่ากับความรักครั้งใหม่ ที่กลัวว่าจะกลับมาซ้ำรอยเดิมอีกครั้งเพราะคำว่าไม่กล้า และต้องการหาสิ่งยึดเหนี่ยวหรือพักหัวใจ   ในที่สุดวันนี้ก็เจอแล้วว่าทำไมผมจึงกลับมาหวนคิด เหตุเพราะว่า มันคือตัวของผมเอง อย่างที่แม่หมอดูน้อยๆ บอกว่า ผมบ้าไปเองที่คิดเอาเรื่องนู้นเรื่องนี้มาผูกจนมั่ว ยิ่งเมื่อผมอ่านหนังสือธรรมะที่เจ้านายเก่าให้ ก็เจอเลยว่า ผมเอาจิตไปปรุงแต่งเสียจนเละ เอาทั้งความวิตก ไปสร้างความกังวลในอนาคตว่าจะเป็นอย่างไร แถมเอาวิจารณ์ จากที่ผมเคยเป็นในอดีต มาตรึงมัดผมไว้ และตัดสินว่าต้องเกิดเหตุการณ์นี้อีกจนได้

แต่จะทำยังไงดีครับ หนังสือสอนไว้หน่อยเดียวว่า ให้หยุดคิด หายใจลึก และมีสติ ทำไงดีละครับ  รู้อย่างเดียวว่าจงเป็นคนดี !!!!! 

edit @ 12 Feb 2008 00:58:20 by ตุ๊กตาช่างปั้น

Comment

Comment:

Tweet