ลืมอัพเอนทรี่เรื่องไปเที่ยวมานานแล้วคับ งวดนี้มาอัพเอนทรีปนวิชาการนิดๆ กับการเดินทางสำรวจเส้นทางการเกษตรเชิงเที่ยวเชียงราย ดีกว่าคับ

การเดินทางครั้งนี้เป็นการเดินทางไปทำโปรเจคการเกษตรให้บริษัทที่ผมไปรับจ๊อบมาคับ  ที่สำคัญเป็นโปรเจคที่ลอยอยู่บนกระดาษได้สุดๆ เลยคับ  ก็เรื่องงานเกษตรเป็นเรื่องที่ยากนะคับ หากใครไม่รู้เรื่องของงานเกษตรจะไม่รู้เลยคับว่าทำไมมันยากกว่ากิจการอื่นๆ ไม่เหมือนธุรกิจการผลิต อุปโภค บริโภคทั่วไปคับ ความยากของธุรกิจนี้คือ สินค้าเกษตรเป็นสินค้าเน่าเสียง่าย  มีผลผลิตตามฤดูกาล คาดการณ์ความต้องการไม่ได้ชัดเจน ที่สำคัญราคาไม่เคยนิ่ง  ทำแล้วจะเจ๊งไหมหว่า แต่ว่าเรื่องยากนี่แหละเป็นเรื่องที่น่าลงทุนสุด เพราะยิ่งเสี่ยงยิ่งได้กำไรสูง 

บริษัทเจ้ากรรมเลยอยากหาโอกาสทางธุรกิจนี้คับ เลยเป็นสาเหตุให้การเดินทางรอบนี้เป็นการเดินทางที่สบายสุดๆ มีคนต้อนรับตลอดเวลา นอนที่อิมพีเรียล Golden Triangle อีกต่างหาก (มีที่เดียว ไม่รู้จะไปนอนที่ไหน) เพราะพี่ที่ไปด้วยกันปฏิบัติภาระกิจในฐานะอาจารย์คับ  เลยถูกต้อนรับอย่างดีเยี่ยมเลยคับ เวลาที่เราไปเดินทางหลักใหญ่เน้นไปที่แหล่งผลิต เส้นทางการเดินทางและตลาดปลายทางเป็นหลักครับ  รู้สึกเหมือนรายการกบนอกกะลายังไงไม่รู้แฮ่ะ

เส้นทางการเดินทางสินค้าจึนส่วนใหญ่มีสองเส้นทางหลักๆนะคับ (จริงๆ มีมากกว่านี้นะคับ)  

- เส้นทางแรกเป็นเส้นทางทางน้ำคับ มาจากทางจีนตอนใต้ เพื่อขนสินค้าจีนออกมาผ่านทางเมียนมาร์ ลาวและไทย คับ เพราะถ้าขนสินค้าออกทางด้านจีนตะวันออกจะมีค่าใช้จ่ายสูงกว่ามากคับ  เส้นทางตรงนี้จุดปล่อยออกมักเป็นที่เชียงแสน (ปริมาณเยอะสุด) หรือไม่ก็เชียงของ (อันนี้ไม่เยอะคับ) สินค้าส่วนใหญ่มักเป็นสินค้าจำพวกผักและผลไม้คับ

- เส้นทางสองเป็นเส้นทางทางบกคับ  มาจากจีนเหมือนกันคับ  แต่คนละฝั่งคับ ที่ต้องขนส่งทางบกแทนเพราะไม่มีน้ำให้ล่องคับ  ปลายทางที่จะมาออกฝั่งไทยคือแถวแม่สายคับ  สินค้าส่วนใหญ่มักเป็นสินค้าแห้งคับจำพวกหอม กระเทียม และผลไม้ที่เน่ายากนิดหนึ่งคับ

ผมลองมานั่งคิดดูเล่นๆ นะคับว่าตกลงเราได้อะไรบ้างจากการให้สินค้าจากจีนผ่านไทยบ้างเนี่ยะ  เพราะสินค้าจะออกไปประเทศอื่นไม่ได้เลยถ้าไม่ผ่านเส้นเรา เพราะไทยมี facilities ครบทุกอย่าง ออกท่าเรือได้รวดเร็วกว่าเส้นอื่นด้วย ถ้าเราคิดว่าให้สินค้าผ่านได้ สงสัยมีอย่างเดียวที่ไทยได้คับ คือไทยได้ถนนพังเร็วขึ้นมั้งคับ  ถ้าเราไม่คิดเพิ่ม value added สินค้าเนี่ยะ

ช่วงที่ผ่านไปแม่สายได้แวะไปเมียนมาร์ด้วยคับ หลังจากไม่ได้ข้ามไปนานมาแล้วคับ  เก็บรูปไร้สาระมากฝาก แถมถ่ายรูปชเวดากองมาด้วยคับ งงเหมือนกันว่าทำไมมีชเวดากองที่นี่ด้วยหรอ เพราะตุ๊กตุ๊กที่นี้ก็บอกว่าไปไหม  เลยไปซะเลย  มาถึงบางอ้อคับว่า  ตุณลุงก็ไม่ได้โกหกคับ เพราะเป็นชเวดากององค์จำลองคับ 

การเดินทางครั้งที่เพิ่งรู้ว่า  คนไทยเราเสียเปรียบและด้อยค่าไปเยอะเลย  สงสัยมั่วแต่กำลังทะเลาะกันอยู่มั้งจนลืมพัฒนาตัวเองไป  สินค้าการเกษตรของเราทุกวันนี้ที่บอกว่าผลิตที่เมืองเหนือ  เดี๋ยวนี้โดนจีนตีตลาดเกือบหมดแล้วครับ  คิดดูต้นทุนการผลิตของเขาก็ถูก  ค่าขนส่งตอนขาล่องลงมาใช้เวลาเร็วมาก ไม่เกิน 18 ชั่วโมงจาก กู่เลิ่ย ลงมาที่เชียงแสน แถมใช้ความรู้แบบบ้านๆ ที่ไม่จำเป็นต้องมีห้องเย็นในการขนส่ง เพราะขนของช่วงเย็น เพื่อถึงเช้าที่เมืองไทย แถมในกล่องทำน้ำแข็งแบบไม่ให้เปียกสำหรับผัก โดยใช้ขวด PET ใส่น้ำในแม่น้ำแล้วทำให้มันน้ำแข็งเอง  ประหยัดสุดๆ

ที่สำคัญเขาไม่ได้ใช้ความรู้และต้นทุนที่ผลิตถูกอย่างเดียว  เขามองไกลสุดๆ  เพราะสมัยก่อน เมื่อส่งผักกับผลไม้ที่เมืองไทยเสร็จ ต้องขนลำไยกลับ  แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว  โดยขนเครื่องจักรทำลำไยอบแห้งมาเลย   อึ้งไปเลยคับ... คิดได้ไงเนี่ยะ



ท้ายที่สุด รู้สึกเหมือนโดนข่มยังไงไม่รู้  เดี๋ยวนี้จีนไม่รับลำไยอบแห้งกลับไปจีนผ่านทางเส้นนี้แล้วนะ  เขาทำลำไยอบแห้งที่ไทย ด้วยคนจีนลงทุนเครื่องจักร ด้วยเงินจีน  แล้วไปขายที่จีนตอนบนแทน เพราะต้นทุนไทยถูกกว่าและดีกว่า  แถมที่สำคัญใช้ไทยเป็นเส้นทางผ่านรถยนต์ไป พม่ากับลาวงะ  เหมือนรถยนต์นุ่งโสร่งเลยแฮะ

คิดไปคิดมา  สงสัยถ้าคนไทยไม่คิดทำอะไรมากกว่านี้ คงโดนประเทศอื่นกอบโกยรายได้หมดเลย  คิดแล้วหนาววววววว

 

Comment

Comment:

Tweet

ขอโปรโหมต App ฟรีจ้า ราคาผักผลไม้และสินค้าเกษตร ดาวน์โหลดได้ที่
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.iosk.agroprice  sad smile

#3 By พจน์ (103.7.57.18|118.174.58.185) on 2013-05-09 19:07

นั่นสินะ เอาแต่ขัดผลประโยนช์กันเอง

#2 By เกษตร (203.172.120.53) on 2011-05-11 11:21

#1 By (125.26.167.203) on 2008-09-22 09:47